معرفی :

شاید فکر کنید که استیکینگ به عنوان یک گزینه کم مصرف برای استخراج منابع در نظر گرفته شده است. اما استیکینگ تنها به این موارد خلاصه نشده و کاربرد بیشتر آن در نگهداری وجوه در یک کیف پول ارز رمزنگاری شده جهت پشتیبانی از امنیت و عملیات شبکه بلاکچین است. به زبان ساده ، قفل کردن ارزهای رمزپایه برای دریافت پاداش بیشتر.

در روش استیکینگ، می توانید پول فیات خود را به ارزهای دیجیتال قابل سرمایه گذاری تبدیل کرده و مستقیماً از کیف پول رمزنگاری خود مانند Trust Wallet سهام بگیرید. از طرف دیگر ، بسیاری از صرافی ها خدمات اشتراکی را به کاربران خود ارائه می دهند. Binance Staking این امکان را می دهد تا به روشی کاملاً ساده پاداش کسب کنید. تمام کاری که باید انجام دهید این است که ارزهای دیجیتال خود را در صرافی های آنلاین که قابلیت استیکینگ دارند، نگه دارید.

برای اینکه درک بهتری از staking داشته باشید ، ابتدا باید نحوه کار Proof of Stake (PoS) را درک کرده باشید. PoS یک سازوکار اجماعی است که به بلاکچین اجازه می دهد تا با صرفه جویی در مصرف انرژی و در عین حال حفظ درجه ای از تمرکززدایی مناسب (حداقل در تئوری) کار کند. اجازه دهید کمی بیشتر به بررسی PoS بپردازیم و در مورد چگونگی عملکرد staking صحبت کنیم.

Proof of Stake (PoS) چیست؟

اگر می دانید بیت کوین چگونه کار می کند ، احتمالاً با اثبات کار (PoW) آشنا هستید. این مکانیزمی است که اجازه می دهد معاملات به صورت بلوکی جمع شوند. سپس ، این بلوک ها برای ایجاد زنجیره بلوک به یکدیگر متصل می شوند. به طور خاص ، ماینرها برای حل یک معمای ریاضی پیچیده با یکدیگر رقابت می کنند و هرکسی که اول آن را حل کند حق دارد بلوک بعدی را به بلاکچین اضافه کند.

اثبات کار ثابت کرده است که مکانیزم بسیار محکمی برای تسهیل اجماع به روش غیرمتمرکز است. مسئله این است که این مورد شامل بسیاری از محاسبات دلخواه است. معمایی که ماینرها برای حل آن رقابت می کنند و هدفی جز امنیت شبکه ندارند. می توان اینگونه استدلال کرد که Pow باعث می شود بسیاری از محاسبات قابل توجیه باشد. در این مرحله ، ممکن است از خود بپرسید: آیا روشهای دیگری برای حفظ اجماع غیرمتمرکز بدون هزینه محاسباتی بالا وجود دارد؟

ایده اصلی این است که شرکت کنندگان (کاربران) می توانند ارزها (“سهام” خود) را قفل کنند ، و در فواصل زمانی خاص ، پروتکل به طور تصادفی حق یکی از آنها را برای اعتبار بخشیدن به بلوک بعدی اختصاص می دهد. به طور معمول ، احتمال انتخاب متناسب با مقدار ارزی است که کاربر سرمایه گذاری کرده است. هرچه ارزهای بیشتری قفل شود، کسب سود نیز بیشتر خواهد بود.

به این ترتیب ، تعیین اینکه کدام یک از شرکت کنندگان، یک بلوک ایجاد میکند، براساس توانایی آنها در حل چالش های هش نیست،  (همانند اثبات کار Pow) ، بلکه با توجه به تعداد ارزهای ذخیره شده تعیین می شود.

برخی اینگونه استدلال می کنند که تولید بلوک از طریق staking ، مقیاس پذیری بالاتری را برای زنجیره بلوک امکان پذیر می کند. به همین دلیل است که اتریوم ۲ در حال مهاجرت از Pow به Pos می باشد.

چه کسی اثبات سهام را ایجاد کرده است؟

یکی از نمونه های اولیه Proof of Stake را می توان به سانی کینگ و اسکات نادال در مقاله ۲۰۱۲ خود برای Peercoin نسبت داد. آنها آن را به عنوان “یک طرح ارز رمزنگاری نظیر به نظیر مشتق شده از بیت کوین Satoshi Nakamoto’s” توصیف می کنند.

شبکه Peercoin با مکانیزم ترکیبی PoW / PoS راه اندازی شد ، جایی که از PoW عمدتا برای تهیه منبع اولیه استفاده می شد. با این حال ، برای پایداری طولانی مدت شبکه کارایی نداشت و به تدریج از اهمیت آن کاسته شد. در حقیقت ، بیشتر امنیت شبکه به PoS متکی بود.

Delegated Proof of Stake  (DPoS) چیست؟

نسخه جایگزین این مکانیسم در سال ۲۰۱۴ توسط Daniel Larimer به نام Delegated Proof of Stake (DPoS) ساخته شد. در ابتدا به عنوان بخشی از بلاکچین BitShares استفاده شد ، اما اندکی بعد ، شبکه های دیگر این مدل را جایگزین شبکه های قبلی شد. این مدل ها شامل Steem و EOS هستند که توسط Larimer نیز ساخته شده اند.

DPoS به کاربران این امکان را می دهد که موجودی ارزهای خود را به عنوان رأی ، جایی که قدرت رأی دادن متناسب با تعداد ارز های نگهداری شده باشد ، انجام دهند. این آرا سپس برای انتخاب تعدادی از نمایندگان استفاده می شود که بلاکچین را از طرف رای دهندگان خود مدیریت می کنند و امنیت و اجماع را تضمین می کنند. به طور معمول ، جوایز شرط بندی بین نمایندگان منتخب توزیع می شود ، سپس آنها بخشی از جوایز را به تناسب سهم شخصی خود به انتخاب کنندگان خود تقسیم می کنند.

مدل DPoS امکان دستیابی به توافق را با تعداد کمتری از گره های معتبر فراهم می کند. به همین ترتیب ، عملکرد شبکه را افزایش می دهد. از طرف دیگر ، ممکن است منجر به درجه پایین تری از تمرکززدایی شود زیرا شبکه به یک گروه کوچک و انتخاب شده از گره های معتبر متکی است. این گره های معتبر ، عملکردها و حاکمیت کلی بلاکچین را کنترل می کنند. آنها در روند دستیابی به اجماع و تعریف پارامترهای اصلی حاکمیت شرکت می کنند.

به زبان ساده ، DPoS به کاربران اجازه می دهد تا از طریق سایر شرکت کنندگان در شبکه ، نفوذ خود را نشان دهند.

Stake چگونه کار می کند؟

همانطور که قبلاً در مورد آن بحث کردیم ، بلاکچین های Proof of Work برای افزودن بلوک های جدید به بلاکچین به استخراج متکی هستند. در مقابل ، زنجیره های Proof of Stake بلوک های جدید را از طریق فرآیند staking تولید و تأیید می کنند. Staking شامل اعتبار سنجی هایی است که ارز های خود را قفل می کنند تا بتوانند به طور تصادفی توسط پروتکل در فواصل زمانی مشخص برای ایجاد بلاک انتخاب شوند. معمولاً شرکت کنندگانی که مقادیر بیشتری در اختیار دارند ، شانس بیشتری برای انتخاب به عنوان اعتبار سنج بعدی دارند.

این اجازه می دهد تا بلوک ها بدون اتکا به سخت افزار تخصصی استخراج ، مانند ASIC ، تولید شوند. در حالی که استخراج ASIC به سرمایه گذاری قابل توجهی در سخت افزار نیاز دارد ، اما staking نیاز به سرمایه گذاری مستقیم روی ارز رمزنگاری شده دارد. بنابراین ، به جای رقابت برای بلوک بعدی با کار محاسباتی ، اعتبارسنجان PoS بر اساس تعداد سکه هایی که در آن قرار دارند انتخاب می شوند. “سهام” (ارز) همان چیزی است که اعتبارسنجان را برای حفظ امنیت شبکه تشویق می کند. اگر آنها نتوانند این کار را انجام دهند ، ممکن است کل سهام آنها در معرض خطر باشد.

در حالی که هر بلاکچین Proof of Stake ارز سهام ویژه خود را دارد ، برخی از شبکه ها یک سیستم دو توکنی در نظر می گیرند که در آن پاداش ها در توکن دوم پرداخت می شود.

در یک سطح کاملاً عملی ، Staking فقط به معنای نگه داشتن رمزارز در کیف پول مناسب است. این امر اساساً هرکسی را قادر می سازد تا در ازای دریافت پاداش، عملکردهای مختلف شبکه را نمایش دهد. همچنین ممکن است شامل اضافه کردن وجوه به یک مجموعه سهام (Staking pool) باشد.

پاداش های Staking چگونه محاسبه می شود؟

می توان در اینجا گفت که هیچ پاسخ برای این سوال وجود ندارد چرا که هر شبکه بلاکچین ممکن است از روش متفاوتی برای محاسبه پاداش های سهام استفاده کند.

برخی با در نظر گرفتن فاکتورهای مختلف به صورت بلوک به بلوک تنظیم می شوند. این فاکتورها می تواند شامل موارد زیر باشد:

  • چند ارز را که اعتبار سنجی می کند ، stake می کند
  • چه مدت اعتبار سنج به طور فعال در حال stake کردن است
  • در کل چند ارز روی شبکه stake شده است
  • نرخ تورم
  • عوامل دیگر

برای برخی از شبکه های دیگر ، جوایز staking به عنوان یک درصد ثابت تعیین می شود. این پاداش ها به عنوان نوعی جبران تورم برای اعتبارسنجان توزیع می شود. تورم، کاربران را به نگه داشتن ارز های خود تشویق می کند که ممکن است استفاده از آنها، به عنوان ارز رمزپایه را افزایش دهد. اما با این مدل ، اعتبار سنج ها دقیقاً می توانند محاسبه کنند که چه پاداشی در انتظار دارند.

یک برنامه پاداش قابل پیش بینی به جای یک شانس احتمالی برای دریافت پاداش بلوکی ، ممکن است برای برخی مطلوب به نظر برسد. و از آنجا که این اطلاعات عمومی است ، ممکن است شرکت کنندگان بیشتری را ترغیب کند که درگیر staking شوند.

Staking pool چیست؟

Staking pool به گروهی از دارندگان coin گفته می شود که منابع خود را ادغام می کنند تا شانس اعتبار سنجی و دریافت پاداش را افزایش دهند. آنها قدرت اشتراک خود را ترکیب می کنند و متناسب با سهم خود در pool ، جوایز را تقسیم می کنند.

راه اندازی و نگهداری pool staking اغلب به زمان و تخصص زیادی نیاز دارد. Staking poolها، بیشترین تأثیر را در شبکه هایی دارند که مانع ورود (فنی یا مالی) نسبتاً زیاد است. به همین ترتیب ، بسیاری از ارائه دهندگان pool از جوایز مشترکی که برای شرکت کنندگان توزیع می شود ، هزینه ای دریافت می کنند.

علاوه بر این ، استخرها ممکن است انعطاف پذیری بیشتری برای هر سازنده ایجاد کنند. به طور معمول ، سهام باید برای یک دوره مشخصی قفل شود و معمولاً زمان برداشت یا عدم اتصال آن توسط پروتکل تعیین می شود. بعلاوه ، تقریباً به طور حتم حداقل تعادل قابل توجهی وجود دارد که برای جلوگیری از رفتارهای مخرب لازم است.

برای مشارکت در اکثر staking poolها حداقل به کمترین بالانس (balance) نیاز دارید و هیچ زمان اضافی برای برداشت ندارید. به همین ترتیب ، پیوستن به pool staking به جای staking  انفرادی ممکن است برای کاربران جدید ایده آل باشد.

تفاوت staking pool  و staking انفرادی در این است که در staking pool مجموع کوین ها به عنوان سهام از چندین شرکت کننده جمع آوری و ذخیره شده و پاداش اهدا می شود ولی در staking انفرادی اینگونه نیست.

استکینگ سرد (cold staking)  چیست؟

Cold staking به روند قرار گرفتن روی کیف پولی که به اینترنت متصل نیست اشاره دارد. این کار ممکن است با استفاده از کیف پول سخت افزاری انجام شود ، اما با کیف پول های نرم افزاری نیز امکان پذیر است.

شبکه هایی که از cold staking پشتیبانی می کنند ، به کاربران این اجازه را می دهند با وجود اینکه کوین های خود را به صورت آفلاین نگه می دارند ، در سهام شرکت کنند. شایان ذکر است که اگر شرکت کننده، کوین های خود را از شبکه خارج کند ، دریافت پاداش متوقف می شود.

cold staking به ویژه برای مشارکت کنندگان بزرگی که می خواهند ضمن حمایت از شبکه از حداکثر حفاظت از کوین های خود اطمینان حاصل کنند، بسیار مفید است.

نحوه شرکت در staking در صرافی Binance

به راحتی می توانید کوین های خود را روی Binance نگه دارید و آنها را به یک استخر stake اضافه کنید. با این حال ، هیچ هزینه ای وجود ندارد ، همچنین می توانید از تمام مزایای دیگری که نگه داشتن کوین های خود در Binance به همراه دارد ، بهره مند شوید!

تنها کاری که باید انجام دهید این است که کوین های PoS خود را روی Binance نگه دارید و تمام نیازهای فنی و مراقبت های امنیتی در قبال کوین های شما انجام می شود. جوایز مشارکت معمولاً در ابتدای هر ماه توزیع می شود.

سخن پایانی

اثبات سهام و staking راه های بیشتری را برای هر کسی که مایل به شرکت در اجماع و حاکمیت بلاک چین است باز می کند. علاوه بر این ، این یک روش کاملاً آسان برای کسب درآمد منفعلانه فقط با نگه داشتن کوین هاست.

البته باید به خاطر داشته باشید که staking کاملاً بدون خطر نیست. قفل کردن کوین ها در یک قرارداد هوشمند، مستعد اشکال است ، بنابراین مهم است که از چه کیف پولی استفاده می کنید.کیف پول Trust wallet یکی از کیف پول های قابل اعتمادی است که میتواند بستر مناسبی برای کسب سود از staking را فراهم کند.